Alleen maar kansen voor Nicator

Dit is een uitspraak van de voorzitter van deze club over de op handen zijnde herinrichting en opwaardering van het sportcomplex.

Nicator is zeer blij dat deze wijzigingen binnenkort uitgevoerd gaan worden en is ervan overtuigd dat dit in hun voordeel gaat werken. Een modern complex tezamen met de verbeterde organisatie moet wel nog meer nieuwe leden trekken. Een gesprek met de voorzitter.

door Rijmar de Bruin

Het is ongeveer half negen ‘s avond als we aanschuiven in de bestuurskamer van Nicator. ‘De voorzitter is nog in gesprek met de voorzitter van de rugbyclub die na de herinrichting ook op het complex gaat spelen. De mogelijkheden van de nieuwbouw maar ook samenwerking worden besproken in een gemoedelijke sfeer.

Iets later beginnen we ons gesprek en Edwin Dorenbos, de voorzitter van Nicator, begint gelijk over de veranderingen aan het sportcomplex, zo enthousiast is hij dat het nu eindelijk gaat gebeuren. Toch zijn er ook zaken die hem zorgen baren en er misschien voor kunnen zorgen dat de planning in de war wordt geschopt.

Procedure

Hij legt uit waar ze momenteel staan in de procedure. Op 1 januari is het vergunningen traject gestart voor de ontbossing, ofwel kapvergunning, rond het complex in verband met vooral de aanleg van het kunstgrasveld. Het hele park wordt overigens onder handen genomen, want het moet allemaal opener en veiliger. De lage bosschages worden er daarom tussenuit gehaald om een doorkijk over het sportpark te bewerkstelligen.

De aanvraag van de vergunning ligt nu ter inzage en dat zal een paar maanden lopen is de verwachting. Hij denkt overigens dat Lions’66 hiertegen in beroep gaat en hij komt daar later op terug. Over een maand of vier start het vergunningen traject voor wat betreft de gebouwen. Deze termijn is ingesteld om de betrokken partijen de kans te geven om met elkaar om de tafel te gaan zitten om de beste optie te kiezen voor de nieuwbouw. De clubs willen uiteraard inspraak in de uitvoering ervan.

Er is dus nu tijd om dat op elkaar af te stemmen en met bijvoorbeeld een architect te spreken. De verwachting is dat men in de zomer al met de grondwerken kan beginnen. Dit moet eigenlijk gefaseerd gebeuren als het niet in de vakantieperiode wordt uitgevoerd, omdat de club wel moet kunnen trainen en voetballen. Het zou daarom verstandig zijn om Lions nog een jaar op het huidige veld te laten voetballen totdat alles gereed is.

Waarschijnlijk kan de hockeyclub met 630 leden en de Lacrosse club niet zolang wachten op hun derde veld. Het veld van Lions zou eerst worden omgezet in park, maar nu dus een hockeyveld wat kleiner is dan het huidige voetbalveld. Nicator snapt de pijn bij Lions, maar wil niet dat de opwaardering, waar men al 30 jaar op zit te wachten, niet door gaat.

Op de extra vergadering van de Leeuwarder KNVB clubs gisteren werd gesteld dat met alle Leeuwarder clubs hier tegenin zou moeten worden gegaan, maar Nicator vind dat als een dergelijk standpunt door alle voetbalclubs wordt ingenomen er wel clubs zijn die benadeeld worden. Dat zijn de hockeyclub, de wielerclub, de Lacrosseclub en ook zijzelf, de clubs die voordeel hebben bij de uitvoering van de plannen. De andere voetbalclubs hebben hier geen direct belang in en dat interesseert ze eigenlijk ook niks.

De geplande werkzaamheden op het complex omvatten:

  • de aanleg van een kunstgrasveld op de plaats van het huidige trainingsveld
  • de aanleg van een rugbyveld in de breedte bij de ingang van het complex
  • de opwaardering van de A en C velden
  • de vernieuwing van de kleedboxen
  • indien mogelijk het bouwen van een honk voor de rugbyclub
  • ten oosten van het parkeerterrein een centraal trainingsveld voor de voetbalclubs en de rugbyclub (T)
  • de aanleg van een hockeyveld op het huidige Lions veld
  • Het aanpassen van de wielerbrug en baan

Met de aanleg van het C-veld wordt wel rekening gehouden dat daar op termijn nog een tweede kunstgrasveld kan worden aangelegd, dus de ondergrond wordt daar op voorbereid. Dit zal waarschijnlijk ook het veld van Lions worden, zodat zij daar hun reclameborden kunnen plaatsen. De meeste velden krijgen ook verlichting om ook ’s avond genoeg trainingscapaciteit te hebben.

Ook het sportpark Kalverdijkje Zuid heeft een parkeerprobleem ook al zijn er nieuwe parkeerplaatsen gecreëerd langs de weg bij de ingang van Nicator. Het parkeerterrein en ook met deze nieuwe plaatsen erbij heeft te weinig capaciteit om (straks) de auto’s van de vele leden en bezoekers van de verschillende clubs te herbergen. De clubs houden de vinger aan de pols en wachten af hoe dit gaat lopen wanneer alle clubs hier spelen.

Omnivereniging

Nicator en de rugbyclub, die hierin samen optrekken, hebben nog wat extra wensen en de komende maanden zal dus besproken en bekeken worden of deze uitgevoerd kunnen worden. Ook wat betreft de kleedboxen zijn er wensen, want de huidige zes zullen waarschijnlijk ‘omgebouwd’ worden tot vier moderne kleedunits en met zoveel leden en damesteams van de verschillende clubs op het complex is dit onvoldoende. Vandaar dat ook hier wensen zijn om dit aan te passen.

Ook hierover is er overleg met de rugbyclub. De twee bestuursleden van deze twee clubs geven ook aan helemaal niet onwelwillend te staan tegenover centraal geregelde diensten voor beide clubs. Die omnivereniging is momenteel een speerpunt in de sportbeleidsnota 2012-2016 van de gemeente. Weliswaar met behoud van eigen identiteit en naam, maar met het voordeel van een soort centrale beheerscommissie die zaken als onderhoud, administratie e.d. centraal regelt. De pilot hiervoor mag wat hun betreft op het Kalverdijkje Zuid plaats vinden.

De voorzitter van Nicator geeft nogmaals aan dat zij dit wel zien zitten. Hij vindt overigens de term omnivereniging niet juist, want dan denken mensen dat we verder gaan als SC Kalverdijkje en dus een algehele fusie behelst met sporten als voetbal, rugby, hockey en wielrennen. Dit is goed mogelijk, maar niet wat zij voor ogen hebben. Het is bijvoorbeeld moeilijk om bestuursleden te vinden en als de andere club een goede penningmeester heeft dan zou deze functie in die beheerscommissie Kalverdijkje kunnen worden ondergebracht.

Dus het uitvoeren van die ondersteunende diensten die gezamenlijk uitgevoerd kunnen worden, zoals ook onderhoud, het bijvoorbeeld kalken van lijnen door dezelfde persoon voor de aangesloten clubs. Ook het door de gemeente toewijzen van een sportfunctionaris aan het gebied is een mogelijkheid. Dus één aanspreekpunt voor alle zaken. Ook dit sportpark gaat richting een gebruikersoverleg zoals dat al met succes wordt toegepast op sportpark Nylân.

Gisteren was de vergadering met de voorzitters van de Leeuwarder KNVB clubs. Henk Boomsma van KNVB had het liefst alle voetbalclubs bij elkaar gehad. Ook de KNVB omarmt nu het plan voor de omniverenigingen zo bleek die avond. Met zijn alleen moeten we daar hard aan werken om daar zoveel mogelijk uit te krijgen, zo is de mening van de KNVB. Nicator is daar eigenlijk al mee bezig.

Faciliteiten

Nicator praat dus al met de rugbyverenging die ook op ‘hun’ complex een veld krijgt , maar ook met de wielervereniging en de hockeyclub. Niet zozeer met Lions die hierin een eigen belang heeft, wat overigens terecht is. Hun clubhuis staat straks aan de rand van een hockeyveld en hun voetbalveld is veld C, het meest noordelijke veld bij Nicator. Geen ideale situatie natuurlijk. Ze hadden ook op het hoofdveld mogen voetballen, maar daar staan de reclameborden van de Nicator sponsors omheen en dat ligt gevoelig. De twee clubs voelen niets voor een fusie.

Het is ook belangrijk om doelgroepverenigingen in stand te houden. Toch heeft de gemeente gesteld in het onderzoek naar de voetbalclubs dat in 2013 de clubs met minder dan 300 leden een probleem hebben. De voorzitter vindt dat een mooie uitspraak, maar de gemeente kan geen verenigingen opheffen, dat ligt niet in hun macht. Ze kunnen natuurlijk wel clubs gaan ‘treiteren’ en het moeilijk maken in het verlenen van accommodatie, het ontnemen van faciliteiten.

Voor wat betreft de afstand tussen het veld en het clubhuis van Lions zegt de gemeente dat het binnen de norm valt. Er zijn namelijk voetbalclubs in Nederland met grotere complexen dan Kalverdijkje Zuid en ook die moeten een flink stuk afleggen, meer dan 100 meter, om bij de velden te komen. De gemeente ziet het probleem niet. Bij de KNVB is navraag gedaan of dit binnen de marges is en dat is het, dus geen obstakel om het zo uit te gaan voeren.

Het belang van Lions’66 is duidelijk, een clubhuis bij de velden. Zij verwachten steun van Nicator en Leeuwarden, maar met alle respect, het is wel hun zaak. Nicator wil uiteraard wel helpen om de gemeente te bewegen naar een eigen clubhuis in de hoek van het C-veld of iets dergelijks, maar procedures opstarten is niet in het belang van Nicator want dat zou de herinrichting kunnen vertragen of misschien zelfs voor een lange tijd uitstellen. Nicator wil dat de herinrichting geen vertraging oploopt, in het belang van de club.

Misschien is het een beter idee dat Lions de gemeente uitnodigt om ter plekke samen met hun te bekijken wat voor hun de consequenties zijn van deze verplaatsing van het veld en de afstand maar eens moeten gaan lopen met de ambtenaren. En aangeven op welke plaats bij het veld iets geregeld kan worden en het oude clubhuis verkopen aan de hockeyclub of de nieuwe Lacrosse vereniging. Met de verkoop en misschien een bijdrage van de gemeente zou dat plan kans van slagen hebben.

Gezamenlijk gebruik

Een gezamenlijk gebruik van het Nicator clubhuis is niet aan de orde. Lions wil hun feestavonden e.d. niet in de Nicator kantine vieren, ze willen dat in een eigen clubhuis doen. Voetballen op het A of B-veld is dus geen probleem wat Nicator betreft, ook het verkleden in hun boxen niet en in de pauze mogen ze best hun bakje koffie in de kantine halen, maar dat wil Lions niet want dan zijn ze een deel van hun inkomsten kwijt.

De gemeente ziet het Kalverdijkje Zuid als een geheel met vier voetbalvelden, drie hockeyvelden en een trainingsveld en daar moeten de clubs het gezamenlijk mee doen. In de Sportlink Club van de KNVB zal de wedstrijdplanning over de velden geregeld moeten worden en zal op een drukke dag misschien ook het veld van Flamingo gebruikt gaan worden.

Het kan niet meer zo zijn dat een complex op een bepaalde dag helmaal niet gebruikt wordt terwijl een andere club op hetzelfde complex te veel wedstrijden heeft en tot laat in de middag wedstrijden moet spelen. Het is daarom ook handig dat er zaterdag- en zondagclubs op een sportpark zitten. Dit geeft mogelijkheden en dat geldt ook voor de velden bij Rood Geel op zondag.

Fusie

Al gauw komen we ook op de afgeketste fusie met voetbalvereniging Leeuwarden. De fusie met Leeuwarden was een prima aanvulling op elkaar geweest, zeker qua teams. De twee clubs passen prima bij elkaar. Er waren hier genoeg velden voor de fusieclub en toch is het niet door gegaan. Het idee wat er toen heerste van we krijgen een club van 1.000 leden gaat niet lukken, dus genoeg ruimte hier, is de mening van de voorzitter. En moet je dat ook willen, zoveel leden? Het had ook een tweetraps raket kunnen zijn.

Leeuwarden had hier eerst kunnen komen en dan later verder kijken met Rood Geel. In gesprek blijven met die laatste club en elkaar niet beconcurreren. Samenwerken en je hoeft elkaar ook niet in de weg te zitten. Op een gegeven moment had je kunnen zeggen, afhankelijk van de ontwikkelingen en eventueel een potje geld wat beschikbaar komt van de gemeente, dat we toch die stap gingen maken. Dan wisselen met de honkbalclub en alle voetbal naar Kalverdijkje Noord, zoals in het oorspronkelijk plan stond van de twee fusieclubs.

Dat was de gemeente destijds te veel werk en er was geen geld beschikbaar voor een dergelijke grote herinrichting. De wethouder zegt nu ook terecht dat als jullie dit (de herinrichting van Kalverdijkje Zuid) nu niet pakken, en er zit dus een procedure in de weg, dan wordt straks het geld (indien niet gebruikt) wegbezuinigd en dan krijgen we helemaal niets meer en blijven we zitten met wat we nu hebben.

In een eind vorig jaar gehouden gesprek van Leeuwarden, Nicator en de KNVB werd besproken dat de plannen binnenkort goedgekeurd zouden worden en de eerste club vond dat alle zeilen bijgezet moesten worden om dit te voorkomen. Nicator was uiteraard een andere mening toegedaan. De uitnodiging voor de vergadering met de bv Sport was toen al binnen waar dit plan besproken zou worden. De raadsvergadering heeft de plannen in december 2011 ook bekrachtigd en dus kunnen ze gelukkig ten uitvoer worden gebracht.

Omwenteling

Toen de fusiegesprekken begonnen met Leeuwarden vier jaar geleden waren de vooruitzichten veel pessimistischer dan nu. Er werd niet zoveel meer ontplooid, er was vergrijzing, bijna geen jeugd meer en menigeen dacht dat de club ten dode was opgeschreven. Toen kwam het rapport over het Grote Stedenbeleid met de aanbevelingen voor de voetbalclubs in Leeuwarden en werden de besprekingen over de fusie met Leeuwarden gestart. Dat is dan uiteindelijk op niks uitgelopen, maar de sentimenten waren wel 100% gedraaid.

De club heeft in die jaren een verandering ondergaan, groeit weer op eigen kracht, heeft goede vooruitzichten en er is vooral positiviteit en een goede uitstraling en sfeer. De opwaardering van het sportcomplex ziet de club als een van de voorwaarden om door te kunnen groeien naar een stabiele club met teams in alle categorieën.

De knelpunten die er zijn bij Leeuwarden, zo gaat de voorzitter verder, kunnen beter opgelost worden met Rood Geel dan met Nicator, zeker als je naar de juniorenteams kijkt. Een fusie doe je om knelpunten op te lossen en het is hun goed recht om te denken dat zij deze met het complex van het Kalverdijkje Noord beter kunnen oplossen dan hier.

Onlangs heeft de voorzitter van Leeuwarden weer contact opgenomen met Nicator om te gaan praten. Ondanks het feit dat Nicator in het eerste verkennende gesprek van Leeuwarden met Rood Geel heeft aangeschoven gaat zij na een jaar stilte nu niet alsnog de fusie in gang zetten. Dat trekken de mensen hier niet en we hebben momenteel deze nieuwe uitdaging. De club heeft ook net geïnvesteerd in kleding en andere zaken die bij een snelle fusie tot kapitaalvernietiging zouden leiden.

Ditzelfde geld ook voor Rood Geel die ook de kasten vol hebben met nieuwe kleding. Vandaar dat Nicator in ieder geval is afgehaakt en op de reservebank is gaan zitten en de gesprekken nu tussen Leeuwarden en Rood Geel gaan. Hij sluit overigens niet uit dat over vijf tot tien jaar de drie clubs alsnog samengaan.

Alles met elkaar ervaart Nicator de ontwikkelingen als een kans en geen bedreiging. Het sportcomplex komt er weer netjes uit te zien. Er komt een enthousiaste club met een andere sport bij waarmee we samen dingen kunnen organiseren. Misschien gaan er over en weer spelertjes naar de verenigingen en loopt de samenwerking zo goed dat het in de toekomst alsnog één vereniging kan worden.

Nicator is blij dat het zwaard van de fusie is overgewaaid en men zich nu hierop kan richten. Als de fusie met Leeuwarden was doorgegaan als gepland en dus gezamenlijk teams vanaf dit seizoen en fusie op 1 juli van dit jaar dan was het ook prima geweest, maar dat is om de bekende redenen uiteindelijk niet door gegaan. En dus nu staat het vizier op deze nieuwe kans. Dat wil niet zeggen dat we niet meer overleggen met die club en ook met Rood Geel, maar we concentreren ons nu wel op deze verandering.

Familieclub

De voorzitter is een lid van een familie die altijd al betrokken was bij de club. Zijn opa was zelfs betrokken bij de oprichting van Nicator. Ook zijn vader is voorzitter geweest. Vanaf zijn zevende speelde hij zelf ook bij Nicator, dus er is een duidelijke (familie)band met deze club. Na zijn actieve periode als speler is hij ook jarenlang jeugdleider geweest en zo altijd betrokken gebleven bij de vereniging.

Daarna is hij via en met de jeugdcommissie in het hoofdbestuur gekomen en voorzitter geworden in 2010. Deze twee organen moeten overigens weer uit elkaar om zo de jeugd nog meer aandacht te geven die het verdient en moet hebben, de jeugd is de toekomst. Hij heeft zo de ‘ups en downs’ en ook het verval meegemaakt en kent de club nog als een vereniging met meerdere teams in alle categorieën en veel seniorenteams.

Het heeft allemaal ook te maken met de demografie van de omliggende wijken, het feit dat de jeugd meer keuzes kreeg in andere sporten in Leeuwarden en het aantal geboortes kleiner werd. Het aantal voetballers in totaal is afgenomen en moeten de 12 voetbalclubs dus uit een steeds kleiner wordende vijver hun leden ‘vissen’.

De voorzitter kan nog herinneren dat bij het steeds groter wordende Camminghaburen de club zelfs een periode een ledenstop had ingesteld, wat volgens sommigen niet een juiste beslissing was voor de club. Met de huidige situatie en het leeg staan van vele klaslokalen bij de openbare scholen in Camminghaburen is dit nog nauwelijks voor te stellen.

Overschrijvingen

In de eerder genoemde speciale vergadering van de Leeuwarder KNVB Clubs is deze week ook het ronselen van leden en hele teams besproken, dit naar aanleiding van een voorval vorig jaar. De afspraak is gemaakt om dit niet meer te doen en leden die uit zichzelf willen overschrijven wel de gelegenheid te geven om dat te doen. Dit is conform volgens de afspraak binnen de Leeuwarder KNVB  Clubs en de KNVB-regels een keer per jaar tijdens het seizoen toegestaan in de B-klasse en moet zeker geen probleem zijn bij de F- en E’s.

Op deze manier hou je deze mensen voor het voetbal behouden, ook al gaan ze dan naar een andere club. Het opwerpen van drempels is niet in het voordeel van de latende club en zeker niet voor het lid zelf. Ook het voorval van de overschrijving van de dames van Blauw Wit is in deze vergadering besproken. De voorzitter vind dat er regels moeten komen voor als een club een speler schorst dat deze niet zomaar kan overschrijven en daar gewoon weer verder kan voetballen. Dat geldt ook voor leden die disciplinair zijn gestraft of een contributieachterstand hebben en daarom vertrekken. Het is een moeilijke materie.

Wel is afgesproken om restaantallen van teams eventueel te combineren met restteams van voetbalclubs op het eigen sportpark, iets wat de KNVB toestaat sinds vorig jaar. De leden zelf moeten er natuurlijk wel mee instemmen, maar het is tegenwoordig beter realiseerbaar dan vroeger waar de ‘clubliefde’ bovenaan stond en zoiets ondenkbaar was.

Nieuw elan

De organisatie van de club wordt ook langzamerhand aangepast. Weer een jeugdcommissie is al eerder genoemd voor nog meer aandacht voor de jongeren. Een nieuw bestuurslid van Nicator gaat zich richten op het betrekken van de mensen en jeugd in de wijken om het sportpark heen bij voetbal. Met de bv Sport, scholen, vrijwilligers en met verschillende stichtingen gaat hij voetbal en Nicator op de kaart zetten en evenementen organiseren.

Als voorbeeld heeft de club voetbalvereniging MKV’29, daar wil men naar toe. Een gezellige voetbalclub met een ‘familiaire’ band tussen de leden, met een goede organisatie, een positieve uitstraling, mooie accommodatie en (neven)activiteiten voor de jeugd.

Ook al heeft Nicator ook last van het vrijwilligersprobleem, men is niet een voorstander van het verplichten tot vrijwilligerswerk van leden en/ of ouders. Zij proberen om via het inschrijfformulier de leden en ouders te bewegen om zich te gaan inzetten voor de club. Dit kan op verschillende manieren waarbij de ouder zelf de keuze maakt.

Een uniform formulier voor alle clubs in Leeuwarden met die verplichting ziet men niet zitten en gaat volgens hen niet werken. Het is natuurlijk veel beter om mensen aan te spreken en te vragen dan via een briefje, een meer persoonlijke benadering dus. Of zelfs een ouderavond, dit heeft veel meer effect, zo is de mening.

De voorzitter denkt dat Nicator over vijf jaar een vereniging is waar in alle categorieën minimaal één team speelt, maar liefst meer natuurlijk. Dat er lekker gevoetbald wordt op het moderne complex en een goede seniorenafdeling met het eerste wat dan speelt in de derde klasse. De komende jaren zal hieraan hard worden gewerkt met de technische commissie en zo langzaam maar zeker opstromen. Omdat het nog ontbreekt aan A’s moet dit vooralsnog komen van aan te trekken voetballers.

Bij een gedwongen keuze tussen de jeugd en de derde klasse kiest de voorzitter toch voor een goede verdeling van de leden over de pupillen- en juniorenteams. Met al die categorieën is het echt een club en deze opbouw is belangrijk voor de toekomst. Met deze opzet en doorstroming komt die hogere klasse op termijn vanzelf.